orthodoxblack 0 Report post Posted 8 hours ago Həyatım boyu qumar oynamamışdım. Atam deyərdi ki, qumar oynayanın sonu yoxdur. O sözü həmişə qulağımda qalmışdı. Amma atam öləndən sonra çox şey dəyişdi. İşimi itirdim, evi satmalı oldum, kirayəyə köçdük. Yoldaşım hər gün işdə, uşaq məktəbdə. Mən isə evdə tək, öz düşüncələrimlə. İyirmi ildir fəhləlik edirdim. Əl işi, bel işi, daş, beton, dəmir. Bədənim yorulmuşdu, əllərim ağrıyırdı. Kimsə işə götürmürdü artıq, deyirdilər yaşlısan, gücün çatmaz. Qırx beş yaşında özümü yetmiş kimi hiss edirdim. Bir gün cavan oğlum gəldi, dedi: "Ata, niyə belə üzgünsən?" Dedim: "İş yoxdu, oğlum." Dedi: "mostbet apk indir, oyna, bəlkə qazanarsan." Güldüm, keçdim. Uşaqdı, nə bilir? Amma içimdə bir maraq oyandı. Axşam yoldaşım yatanda götürdüm telefonu, axtardım, tapdım, yüklədim. Proqram açıldı, qeydiyyatdan keçdim. 20 manat yüklədim, təqaüddən qalan pul. Düşündüm ki, itirsəm nə olacaq? Heç nə, onsuz da itirəcək bir şeyim yox idi. Oyunlara baxdım, bir oyun gördüm, adı "Fruit Party" idi. Meyvələr, rənglər, şirin görünürdü. Uşaq oyunu kimi, dedim. Başladım oynamağa. Meyvələr fırlanırdı, düşürdü, partlayırdı. Qazanırdım, uduzurdum. 20 manat 15 oldu, 15 manat 25 oldu, 25 manat 10 oldu. Ürəyim döyünürdü, əllərim əsirdi. İlk dəfə idi belə bir hiss yaşayırdım. Nə qorxu, nə sevinc, nə təlaş. Hamısı bir yerdə. Saat gecə ikini keçmişdi, mən hələ oynayırdım. Birdən ekranda işıqlar yandı, bonus oyun gəldi. Meyvələr düşdü, çoxaldı, partladı. Rəqəmlər artırdı, 50, 100, 200, 500. Bonus bitəndə balansımda 800 manat yazılmışdı. Nəfəsim kəsildi. 20 manatın içində 800 manat. Bu mümkün deyildi. Oturduğum yerdə donub qaldım. Sonra ağlamağa başladım. Qırx beş yaşlı kişi, oturub ağlayırdı. Sevincdən, qorxudan, təəccübdən. Barmaqlarım əsirdi, pulu çıxartmaq üçün düymələrə basa bilmirdim. Çətinliklə çıxartdım, 750 manat. Qalan 50 ilə oynadım, onu da itirdim. Vecimə deyildi. Səhər oldu, yoldaşım oyandı. Mətbəxdə oturmuşdum, çay içirdim, gülümsəyirdim. Dedi: "Nə olub sənə?" Dedim: "Pul qazanmışam." Baxdı mənə, inanmadı. Telefonu göstərdim, bank hesabını göstərdim. Oturdu qarşıma, uzun-uzun baxdı. Sonra qucaqlaşdıq, ağladıq ikimiz də. O pulla kirayəni verdik, bir az ərzaq aldıq, uşağa yeni ayaqqabı aldıq. Bir az da kənara qoyduq, çətin günlər üçün. Mən yenə iş axtarmağa başladım, amma artıq ümidim var idi. O gecə mənə ümid verdi. Üç həftə sonra iş tapdım. Gözətçi işi, gecələr. Az maaş, amma iş. Hər gecə oturub baxıram, işıqlara, divarlara, insanlara. Düşünürəm o gecəni, o meyvələri, o qazancları. Xatırlayıram və gülümsəyirəm. Keçən həftə növbə idi, gecə vaxtı. Oturmuşdum, çay içirdim. Bir işçi yanıma gəldi, söhbət etdik. Dedi: "mostbet apk indir, oynayırsan?" Dedim: "Oynadım bir dəfə, qazandım, çıxartdım, getdim." Təəccübləndi, dedi: "Bir dəfə?" Dedim: "Bir dəfə bəsdi." Başa düşdü, ya da düşmədi, bilmirəm. Bu gün işdən qayıtmışam, yorğunam. Gecə işi çətindir, yuxusuzluq, qaranlıq. Yoldaşım yemək hazırlayıb, uşaq evdədir. Yedik, içdik, oturduq televizora baxdıq. Uşaq yatdı, yoldaşım da yorulub uzandı. Mən tək qaldım, mətbəxdə, çay içirəm. Pəncərədən baxıram, gecədir, ulduzlar var. Telefon əlimdədir, açıram mostbet apk indir, baxıram. Oyunlara baxıram, Fruit Party-yə baxıram. Meyvələr fırlanır, düşür, partlayır. Mən baxıram, oynamıram. Niyə? Özüm də bilmirəm. Bəlkə qorxuram o hissi itirməkdən. O gecəki sevinci, o qorxunu, o təlaşı. Bəlkə də bilirəm ki, ikincisi olmaz, təkrarlanmaz. O gecə mənə xüsusi verilib, onu korlamaq istəmirəm. Qalxıram, pəncərəni bağlayıram, işığı söndürürəm. Otağa keçirəm, yoldaşımın yanında uzanıram. Gözlərimi yumuram, sabahı düşünürəm. İş, ev, uşaq, həyat. Adi bir gün, adi bir həyat. Və mən xoşbəxtəm. O gecə sayəsində, o uduş sayəsində. Sağ ol, o gecə. Share this post Link to post Share on other sites